ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ - ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2012

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !!!

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2012


ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΣΑΣ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ

Αποφθέγματα

Μαρκήσιος Ντε Σαντ ( 1740-1814 , Γάλλος συγγραφέας («Σαδισμός»))

►	Ας τους αφήσουμε να μηρυκάζουν την αθλιότητά τους, δεν είναι άξιοι να τους κηρύξουμε την αλήθεια.
►	Η ανοχή είναι αρετή των αδυνάμων.
►	Το καθετί είναι καλό όταν είναι υπερβολικό.
►	Το σώμα σου είναι ο ναός όπου η Φύση ζητά να τη λατρεύουν.
►	Η ιδέα του Θεού είναι το μόνο λάθος που δεν μπορώ να συγχωρήσω στον άνθρωπο.
►	Είναι μέσα στη σιωπή των νόμων που γεννιούνται οι μεγάλες πράξεις.
►	Δεν υπάρχει τρόμος που δεν έχει θεοποιηθεί, δεν υπάρχει αρετή που δεν έχει διασυρθεί.
►	Εάν δεν έζησα περισσότερο, ήταν επειδή δεν μου έδωσα χρόνο. (Τα τελευταία του λόγια) Πηγή: http://www.gnomikologikon.gr

SXSW 2011: H ενοποίηση κυβερνοχώρου και πραγματικότητας,

Σε μία εποχή όπου το Ίντερνετ έχει εξελιχθεί σε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι αναρωτιούνται για το ποιο θα είναι το «επόμενο βήμα» : ποια θα είναι η μορφή της αλληλεπίδρασης της επόμενης γενιάς με την τεχνολογία, καθώς και τα μέσα με τα οποία αυτή θα λαμβάνει χώρα.
Όπως φαίνεται στην έκθεση SXSW 2011 (South by Southwest- για τεχνολογία, ταινίες και μουσική), στο Όστιν του Τέξας, η απάντηση είναι πως μάλλον βρισκόμαστε στο «τέλος» του Ίντερνετ: όχι επειδή ο σύγχρονος άνθρωπος θα το εγκαταλείψει, αλλά επειδή θα πάψουν να υφίστανται «όρια» μεταξύ αυτού και της πραγματικότητας, καθώς αυτά τα δύο «διαφορετικά τινά» δεν θα διαχωρίζονται πλέον, μια και η υψηλή τεχνολογία και οι εφαρμογές της βρίσκονται παντού στην καθημερινή ζωή.
Η τεχνολογία έχει να κάνει με τα πάντα: στόχος πλέον δεν είναι οι βελτιώσεις στο χρονικό διάστημα που περνά κάποιος μπροστά στον υπολογιστή του, αλλά στη συνολική εμπειρία ζωής, της οποίας τα τεχνολογικά μέσα αποτελούν οργανικά στοιχεία.
«Οι μεγάλες ιδέες είναι σαν ατμομηχανές» είπε σχετικά ο Τιμ ο'Ράιλι, εκδότης βιβλίων για υπολογιστές, ο οποίος κάνει λόγο για «Web 3.0» : τη «συλλογική νοημοσύνη που κινείται μέσω αισθητήρων». Η νέα αυτή εποχή παίρνει τη «σκυτάλη» από το Web 2.0, τη φάση κατά την οποία οι απλοί χρήστες του Ίντερνετ άρχισαν να ασχολούνται περισσότερο με αυτά που μπορούσαν να δημιουργήσουν παρά με αυτά που μπορούσαν να καταναλώσουν (χαρακτηριστικά παραδείγματα οι περιπτώσεις Facebook, Flickr κ.ο.κ), και πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα: στο Web 3.0, οι χρήστες δεν συνειδητοποιούν καν ότι το κάνουν, καθώς η δραστηριότητα αυτή αποτελεί ένα φυσιολογικό τμήμα της καθημερινής ζωής. Όταν το GPS στο smartphone ή το tablet computer μπορεί να μεταδώσει την θέση κάποιου σε ιστοσελίδες ή συσκευές, όταν το Facebook χρησιμοποιεί τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου κ.ο.κ, ο χρήστης «δημιουργεί» τα δεδομένα του web, αλλά χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη πρόθεση για αυτό. «Τα τηλέφωνα και οι φωτογραφικές μηχανές μας γίνονται αυτιά και μάτια για εφαρμογές… αισθητήρες και ανιχνευτές θέσης μας λένε πού είμαστε, τι κοιτάμε, πόσο γρήγορα κινούμαστε…όλο και περισσότερο, το web γίνεται ο πραγματικός κόσμος. Οι πάντες και τα πάντα αφήνουν μία «σκιά δεδομένων».
Ενδιαφέρουσα είναι επίσης και η περίπτωση της «παιχνιδοποίησης» (gamification): οι σχεδιαστές παιχνιδιών έχουν εξελιχθεί στους πλέον «ειδικούς» στο πώς να «αιχμαλωτίζεται» το ενδιαφέρον του χρήστη, κάτι το οποίο αποδεικνύεται από την επιτυχία της gaming σκηνής. Οπότε, αυτές οι «αρχές» οι οποίες υφίστανται στον εν λόγω χώρο μπορούν να αξιοποιηθούν και αλλού: στην εκπαίδευση, στην καθημερινή ζωή και στα νοσοκομεία για παράδειγμα. Ένας από τους υπερμάχους αυτής της αντίληψης είναι ο 22χρονος Σεθ Πράιμπατς, ο οποίος στοχεύει στη δημιουργία ενός «στρώματος παιχνιδιού πάνω στον πραγματικό κόσμο» : σε πρώτο επίπεδο, μέσω της gaming εφαρμογής του, SCVNGR, που βάζει τους παίκτες/ χρήστες να ολοκληρώνουν «αποστολές» στον πραγματικό κόσμο και να ανταμείβονται για αυτό (μέσω προσφορών, εκπτώσεων κλπ σε εστιατόρια, μπαρ, σινεμά και άλλα). Κατά τον Πράιμπατς, η εκπαίδευση, λ.χ, είναι ένα κακά σχεδιασμένο παιχνίδι: οι μαθητές ανταγωνίζονται για καλούς βαθμούς, αλλά αποθαρρύνονται όταν αποτυγχάνουν. Ένα καλό παιχνίδι, από την άλλη, ποτέ δεν σε αφήνει να νιώσεις ότι έχασες: σε κάνει να προχωράς πιο αργά, πιο προσεκτικά, και με μεγαλύτερο πείσμα…
Το «δίλημμα του δικτάτορα»
Ο Κλέι Σίρκι, ένας από τους «γκουρού» των new media, μιλά για το «δίλημμα του δικτάτορα». Η συλλογιστική του ξεκινά με το παράδειγμα της κυβέρνησης του Σουδάν, που δημιούργησε ένα λογαριασμό στο Facebook, όπου καλούσε σε αντικυβερνητική διαδήλωση…και μετά απλά συνέλαβε όσους εμφανίστηκαν. Κατά τον Σίρκι, αυτό αποδεικνύει πως τα social media δεν είναι «επαναστατικά» από μόνα τους. «Ο λόγος που πέτυχε κάτι τέτοιο είναι το ότι κανείς δεν ήξερε κάποιον άλλον- απλά θεώρησαν το Facebook αξιόπιστο.
Κατά τον Σίρκι, τόσο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα όσο και οι πολέμιοί τους μπορούν να μεταχειριστούν το Ίντερνετ, ενώ «προφανή» μέτρα από κυβερνήσεις, όπως η διακοπή των υπηρεσιών Ίντερνετ, μπορεί να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό, εξοργίζοντας ακόμη περισσότερους πολίτες, καθώς και τη διεθνή κοινή γνώμη.
Κατά τον Τόνι Σβαρτς, ειδικό επιχειρήσεων, ο βασικός κίνδυνος μεταξύ της σύγκλισης μεταξύ της πραγματικής και της online ζωής, είναι το ότι αρχίζουμε να βλέπουμε τους εαυτούς μας σαν υπολογιστές: πιέζουμε τους εαυτούς μας για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της δουλειάς, απαξιώνοντας την ξεκούραση και δουλεύοντας περισσότερες ώρες. «Αλλά υποτίθεται πως δεν πρέπει να λειτουργούμε σαν υπολογιστές…».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Guardian

Παρακμή

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Night_Café

Η γυναίκα του Λοβέρδου διορίστηκε στο δημόσιο!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

Η κυρία λέγεται Πηνελόπη Παπαϊωάννου, τα τελευταία χρόνια λέει ότι είναι αγιογράφος ενώ από το 1993 μέχρι το 2009 ήταν αεροσυνοδός στην Ολυμπιακή Αεροπορία....Στις 12 Νοεμβρίου 2010 με την απόφαση των υπουργών Ντόλιου, Σαχινίδη και Ρέππα, “διορίστηκε” στο δημόσιο και συγκεκριμένα στο Υπουργείο Εσωτερικών σε συνιστώμενη προσωποπαγή θέση.  Όλα τα παραπάνω θα είχαν την αξία ενός ακόμα “νόμιμου” ρουσφετιού εάν η κυρία Παπαιωάννου δεν ήταν η σύζυγος του Υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου. Ιδού και το ΦΕΚ (δεξιά) για να μην υπάρχουν παρερμηνείες.Η κυρία Παπαιωάννου όταν έφυγε από την Ο.Α πήρε εφ άπαξ 50.000 ευρώ και τώρα θα έχει το δικαίωμα να πάρει ένα δεύτερο και βέβαια να απολαμβάνει τον μισθό της και μια καλή σύνταξη για τα γηρατειά. Είναι η γνωστή συνταγή Καρχιμάκη περί “μεταφοράς” των απολυμένων της Ο.Α στο δημόσιο. Νόμιμο, θα πείτε. Ηθικόν;

Αλλά τι λέμε τώρα.
Το θέμα δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ” και όπως του πρέπει θα θαφτεί από όλα τα ΜΜΕ. Το βράδυ όμως στο “ΜΑΚΕΛΕΙΟ”, στο “ΚΟΝΤΡΑ” στις 10.15 ,θα πάρει την αξία που του πρέπει όπως και άλλα ονομάτα φίλων του κ.δελφίνου-Βασιλάκη Καϊλα του ΠΑΣΟΚ που βολεύτηκαν στο δημόσιο με υπέρογκους μισθούς.
Και να φανταστούμε ότι ο μέγας πολιτικός υποκριτής Λοβέρδος, πριν από μία εβδομάδα έβριζε συλλήβδην όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο ως τεμπέληδες. “1 εκ. δημόσιοι υπάλληλοι ταλαιπωρούν 9 εκ. Έλληνες”. Είναι και η γυναικούλα σας μέσα κύριε Αντρέα;” Ντροπή σας και ντροπή μας που σας ανεχόμαστε ακόμα…Πηγή: Εφημ. "Δημοκρατία"